Ik zit op het strand in Senggigi,
Lombok, Indonesie.
Naast een visser.
De zon gaat onder.
Ik kijk naar het wijde zeegezicht.
De visser is bezig met zijn netten.
Hij kijkt niet op als de hemel verkleurt.
Ver voor mij ligt de vulkaan van Bali.
Ga ik beklimmen volgende week.
Lijkt een beetje op die uit Chili, vind ik.
De zon zakt erachter. Precies daar.
Fotomomentje.
Weer een mooie sunset vastgelegd!
Ik denk niet dat de visser ooit op Bali is geweest.
Voor hem is het Gunung Agung.
De plek waar de zon onder gaat.
Altijd weer.
Hij is het middelpunt.
Alles om hem heen verandert.
Ja, hij weet van de zonsondergang.
Net zoals hij weet dat de regentijd binnenkort aanbreekt en de lucht grijs zal zijn.
En net zo goed als hij weet dat een palmboom cocosnoten geeft.
Naast mij een groep jonge locals.
Ze hebben het geleerd van toeristen als ik.
Ze kijken uit over zee.
Kretek, Bob Marley, gitaar.
Dromend van een andere wereld.
Naast mij een groep jonge locals.
Ze hebben het geleerd van toeristen als ik.
Ze kijken uit over zee.
Kretek, Bob Marley, gitaar.
Dromend van een andere wereld.
